Witamy w kąciku poświęconym patronowi szkoły Kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu

2 czerwca 2004 r. Publiczne Gimnazjum nr 4 otrzymało imę Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Był to efekt trzyletnich przygotowań, które rozpoczęły się we wrześniu 2001 roku. Wyboru patrona dokonali uczniowie, rodzice i pedagodzy szkoły.

Dziś jesteśmy dumni, że nasze gimnazjum nosi imię Stefana Kardynała Wyszyńskiego.

Cytując za wikipedią Stefan Wyszyński to - "polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny lubelski w latach 1946–1948, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski oraz prymas Polski w latach 1948–1981, kardynał prezbiter od 1953. Zwany Prymasem Tysiąclecia, sługa Boży Kościoła katolickiego. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego". [Więcej na stronach wikipedii]

 

Motto szkoły

Stefan Wyszyński i jego obecność w życiu codziennym uczniów Publicznego Gimnazjum nr 4

W naszym gimnazjum postać patrona, jego słowa oraz nauka z nich wypływająca towarzyszą młodzieży niemalże na każdym kroku. Wystarczy wejść do budynku głównym wejściem, by od razu wzrok przyciągnęła płaskorzeźba i motto: "Człowiek rozwija się i doskonali nie przez unikanie obowiązków, lecz przez ich wypełnianie". Stefan Wyszyński towarzyszy gimnazjalistom w najważniejszych uroczystościach szkolnych: ślubowaniu, akademiach okolicznościowych, rozpoczęciu i zakończeniu roku szkolnego. Pod koniec maja obchodzone jest święto szkoły, ściśle związane z osobą patrona. Nie brakuje również konkursów: wiedzowych, plastycznych czy multimedialnych. Osobie Stefana Wyszyńskiego poświęcone są tablice informacyjne znajdujące się na parterze, którymi opiekują się panie pracujące w bibliotece szkolnej. Pięknym pomnikiem jest dąb, posadzony na terenie szkoły w 2006 roku, w dniu nadania szkole imienia Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Dziś jest to już spore drzewko.

Dzień patrona
Sztandar akademia  


W szkolnej bibliotece znaleźć można wiele książek poświęconych osobie Prymasa lub wręcz napisanych przez samego Stefana Wyszyńskiego. Co jakiś czas w naszym gimnazjum organizowane są wystawy. Tematyka ich jest bardzo szeroka. Jednym z wielu motywów, który na nich się pojawia, jest współpraca Prymasa z papieżem Janem Pawłem II - np. wystawa pod hasłem: "Historia wspólnie pisana..."

Stefan Wyszyński o swoim dzieciństwie


Stefan Wyszyński (3.VIII.1901 - 28.V.1981) urodził się w miejscowości Zuzela nad Bugiem na pograniczu Podlasia i Mazowsza, jako drugie dziecko w wielodzietnej rodzinie Stanisława i Julianny Wyszyńskich. Miał trzy siostry: Anastazję, Stanisławę, i Janinę oraz brata Wacława, który zmarł w wieku 11 lat. Później jeszcze miał przyrodnie rodzeństwo: siostrę Julię i brata Tadeusza. Ojciec księdza prymasa był z zawodu organistą.

Kardynał Wyszyński przy różnych okazjach wspominał swoje dzieciństwo i lata szkolne.

Z wczesnych lat najbardziej utkwił mu w głowie obrazek, kiedy rodzice modlili się przed obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej oraz gorliwość z jaką ojciec wykonywał pracę organisty w drewnianym kościółku. We wspomnieniach Prymasa zachowały się informacje związane z wyjazdami  matki do Ostrej Bramy, a ojca do Częstochowy. Pamiętał również, iż w domu wisiały dwa obrazy pochodzące z obu tych miejsc.
Z sentymentem wspominał także, jak po przebudzeniu wpatrywał się oblicza Tej Czarnej i Tej Białej Madonny. Jak to zwykle bywa u dzieci niezbyt chętnie klękał z rodzicami do wieczornego różańca, który był zwyczajem jego domu.
Wyraźnie utkwiła mu sytuacja, gdy w przypływie gniewu, spalił siostrom wszystkie lalki. A kiedy zbliżała się sprawiedliwość, winowajca skrył sie pod fortepian, a jego siostry obsiadłszy fortepian dokoła i prosiły ojca by darował mu winy.


Wspomnienia Wyszyńskiego na podstawie książki pt. „Wielki Prymas z małej Zuzeli”. Opracowanie ks. Robert Czarnocki, ks. Stanisław Uradziński, Łomża 2001

 

Lata młodzieńcze Stefana Wyszyńskiego

W Zuzeli nad Bugiem młody Stefan spędził najlepsze lata swojego dzieciństwa. W roku 1910 rodzina Wyszyńskich przeprowadziła się do pobliskiego Andrzejewa, gdzie wkrótce umarła umiłowana przez wszystkich matka. Rodzice nauczyli młodego Stefana gorącej czci Najświętszej Maryi Panny i to nabożeństwo
z dziecinnych lat towarzyszy mu przez całe życie.

  • W latach 1912-1915 uczęszczał do znanego w Warszawie gimnazjum im. Wojciecha Górskiego, w którym zetknął się z gorzką rzeczywistością niewoli narodowej w zaborze rosyjskim.
  • Na skutek zawieruchy I wojny światowej Stefan Wyszyński klasy IV i V gimnazjum ukończył w Łomży. Tutaj zapisał się do harcerstwa, a złapany przez władze nimieckie na zakazanej zbiórce został, jak inni chłopcy, ukarany chłostą.
  • Pragnąc jak najszybciej przygotować się do kapłaństwa, wyprosił u ojca pozwolenie na przeniesienie się w roku 1917 roku do Liceum im. św. Piusa X we Wrocławku, będącego jednocześnie Niższym Seminarium Duchowym. Ukończył je w 1920 roku.
  • Seminarium Wyższe ukończył tamże w roku 1924.
  • Święcenia kapłańskie ze względu na bardzo słaby stan zdrowia, przyjął osobno, w kaplicy Matki Bożej w katedrze włocławskiej, 3 VIII tego roku, z rąk biskupa Wojciecha Owczarka.

 

Działalność kapłańska Stefana Wyszyńskiego

  • —W 1945 roku został rektorem seminarium, podjął też obowiązki redaktora tygodnika diecezjalnego "Ład Boży".
  • —W 1946 roku przez Ojca Świętego Piusa XII mianowany został biskupem ordynariuszem diecezji lubelskiej.
  • —Sakrę biskupią przyjął 12 maja na Jasnej Górze z rąk Prymasa Augusta Hlonda, po którym dwa lata później przejął obowiązki Prymasa Polski. Został też wtedy arcybiskupem Gniezna i Warszawy.
  • —12 stycznia 1953 roku został Prymas Wyszyński kardynałem. Nie mógł jednak osobiście odebrać kapelusza kardynalskiego, gdyż władze polskie odmówiły wydania mu paszportu.